De Pyreneeënoversteek, Dag 4: Kort maar krachtig

Het is een prachtige ochtend. We voelen ons helemaal in onze nopjes terwijl we dieper en dieper de ongerepte natuur van de Franse Pyreneeën binnen stappen. De glooiende groene heuvelruggen beginnen hier en daar al wat scherpe rotsen te tonen. Ze zijn de voorbodes van het ongetemde landschap waar we straks onze schoenzolen zullen slijten.

Wat een eenvoudig dagje moest worden met maar vijf wandeluurtjes, draait lichtjes anders uit. Het lopen op onbewegwijzerde paden gooit flink wat roet in het eten. De routebeschrijving geeft aan om over een heuvelrug de Frans-Spaanse grens te volgen, langsheen enkele paaltjes die bijna kaarsrecht in een lijn staan. Dat doen we. Maar helaas wel een dikke twee kilometer de foute richting uit…

Er zit niets anders op dan op onze voetstappen terug te keren en de hele weg weer omhoog te klimmen. Met enkele shortcuts proberen we de verloren tijd weer in te halen. Dat lukt uiteindelijk ook behoorlijk goed, maar doordat het terrein hier en daar vrij ruig is, belasten we onze spieren op dit off-road traject nodeloos hard.

De zuiderse zon brandt gelukkig alle kwaaltjes weg. Ze lijkt zich weinig aan te trekken van de wolken die zich in de verte rond enkele bergtoppen aan het samenpakken zijn tot ze een stoere onweerswolk gevormd hebben. Op wat gerommel na, merken wij er gelukkig niet al te veel van.

Enkele zweetdruppels niet meegerekend, komen we helemaal droog aan in het gezellige dorpje Les Aldudes. We verwennen ons meteen met een volle zak lekkers waar we twee dagen mee toe moeten komen. We kunnen immers overmorgen pas opnieuw inkopen doen.

We verwennen ons nog met een tweede volle zak: 2,8kg rugzakinhoud die we naar huis sturen. Het postkantoor is al gesloten, maar de charmante dame (mét Baskische snor) van het winkeltje bekommert zich er om. We laten de spulletjes bij haar achter, waarop ze voorstelt dat we de tent in haar tuin opzetten. Naast haar tuin biedt ze ook haar badkamer aan, waarmee de eerste douche sinds ons vertrek vanavond een feit is. Fris gewassen eten we linzen uit blik. Wat samen met het Baskische biertje dat we in de winkel kochten veel beter smaakt dan het eruit ziet.

Leave a Comment

Your email address will not be published.