De Pyreneeënoversteek, Dag 8: Koken met sneeuw

Wim heeft zich vannacht opgeofferd om op mijn slaapmatje te slapen. Opgeofferd, want sinds de eerste nacht al moet er ergens een lek in dat matje van mij zijn. Het eerste uur lig ik nog vrij comfortabel, maar na een tijdje lig ik gewoon op de harde grond. Dat betekent dat ik nog geen enkele nacht zacht geslapen heb. Behalve deze nacht dus.

Ik maak koffie met het water uit de rivier die langs de tent stroomt. We eten er allebei twee plakken chocoladecake bij. In een dichte mist klimmen we naar de top van de berg, waarop vannacht onze tent mocht staan. Mooie vergezichten zitten er door de laaghangende wolken niet in.

Wel zien we op het gras een drachtig paard in de mist liggen. Ze legt haar hoofd op de grond en briest een beetje wanneer we voorbij wandelen. Ik denk dat de witte dame op het punt staat te bevallen. We laten haar doen en klimmen gestaag verder.

Wanneer we aan de afdaling beginnen tekenen zich enkele blauwe vlekken af tegen de hemel. We doen bijna een vreugdedansje. Na de lunch wint zelfs het blauw en dringt de zon echt door.

Ondanks het feit dat we al een uitputtende voormiddag achter de rug hebben, plakken we er toch nog bijna een hele dagetappe aan vast. Dat betekent nog eens 1000 meter klimmen en – zoals gebruikelijk – lekker afzien.

Het pad klimt omhoog doorheen een diepe kloof. Hoewel de zon hier nauwelijks stralen kan werpen, is de kloof een oase van groen. Zo groen zelfs dat het bijna onnatuurlijk lijkt. Onwerkelijk mooi!

Nadat we bekomen zijn van al deze pracht trappen we flink op onze adem bij de verdere beklimming. Het gaat weer bijzonder steil omhoog. We drinken niet veel want onze watervoorraad is zo goed als op. Op de kaart zien we dat het pad een riviertje kruist. De hoogtelijnen liggen op die plek ook wat verder uit elkaar. Vlak genoeg dus om een tent neer te zetten.

Aanbeland op onze bivakplaats blijkt er echter helemaal geen rivier te zijn. Kamperen heeft dus geen zin, want we hebben écht water nodig. We lopen verder, op zoek naar een geschikte plek. Bij gebrek aan beter zetten we de tent laat op de avond op nabij een klein sneeuwveldje. De sneeuw smelten we op ons gasvuurtje zodat we toch nog aan ons broodnodige drinkwater geraken. Het water smaakt lekker en we bereiden er zelfs ons avondeten mee.

Maar waar sneeuw ligt is het koud. Het thermisch ondergoed gaat dus aan en veel te koude voeten dwingen ons al snel de tent in. Net voor het slapen gaan bel ik nog even naar mijn moeder, want – hieperdepiep hoera – zij is jarig vandaag!

1 thought on “De Pyreneeënoversteek, Dag 8: Koken met sneeuw”

Leave a Comment

Your email address will not be published.