Pyreneeënoversteek GR10

De Pyreneeënoversteek, Dag 28: Tipi(sch)

Ik maak twee grote stapels verloren brood, met wat brood uit de rugzak en verse eieren en geitenmelk uit de chalet. Dat we dát nog zouden eten op onze tocht hadden we echt niet verwacht. Ondanks het toch wel bijzonder stevige ontbijt moeten we toch geen knopje van de broek openzetten. Die zit ondertussen sowieso al heel erg los.

Pyreneeënoversteek GR10

Na een halve kilo brood binnen gespeeld te hebben denken dat we geen lunch meer hoeven te eten vandaag. Maar twee uur later zitten we na een afdaling en steile beklimming bovenop een col alweer een mueslireep en wat chocola op te peuzelen. We hebben er een mooi zicht op de chalet waar we gisteren overnacht hebben. Nog eens twee uur later lunchen we dan toch. We halen brood, worst, kaas en tonijn uit blik uit de rugzak. En nog een koek voor achteraf natuurlijk, want dat gaat er nog gemakkelijk bij… We kunnen wel de hele dag door eten. Een mens verbrandt blijkbaar aardig wat calorieën op een tocht als deze.

Pyreneeënoversteek GR10

Na de lunch is het alleen nog bergop, zo’n drie uur aan een stuk. Het is best zwaar en ik heb meteen weer door hoe die calorieën telkens weer verbrand worden. We halen een vrouw in die met lichte bepakking in haar eentje op pad is. Even later komen we aan op het Plateau de Beille. Een bar-restaurant ontvangt de tientallen dagjestoeristen die hier vooral in het  weekend de streek komen verkennen. Er is een erg groot terras dat er net zoals binnen niet gezellig uitziet. Het is een skistation, dat vooral in de winter in volle glorie uitgebaat wordt. Nu, in de zomer, lijkt zo’n horecazaak zelfs eigenlijk niet in het plaatje te passen. We laten het onze dranklust niet bederven en bestellen twee glazen België in de vorm van een blonde en donkere Leffe.

Het uitzicht op ons ietwat ongezellige terras is fenomenaal. In het zonnetje is het hier aangenaam vertoeven. Dat zonnetje is er nu al een paar dagen. Zou het de echte ommekeer zijn, wat het weer betreft…?

Pyreneeënoversteek GR10

We lopen net voorbij de bar naar “Le Village Nordique” waar we onze tent willen opzetten. Maar eens we daar zijn bedenken we ons. Het dorpje bestaat uit enkele primitieve huisjes zoals blokhutjes, yourts en tipi’s. We ruilen een nachtje in onze tent in voor een nachtje met z’n tweetjes in een tipi. 

Pyreneeënoversteek GR10

Naast Laurent, zijn wij de enige inwoners van het nomadendorp. Laurent is een man uit Parijs, die gedurende vier dagen op de GR10 zal vertoeven. Gisteren was zijn eerste wandeldag en leerden we hem al kennen, toen hij “onze” chalet in de bergen voorbij liep. Hij heeft uiteindelijk wél in het urine-hokje geslapen. Omdat we ons enigszins schuldig voelden dat wij gisteren de luxueuze chalet ter beschikking hadden, en vooral omdat we alle blikjes bier uit het urine-hokje gepikt hadden, bieden we hem vandaag maar een glas rosé aan. Het geeft ons het gevoel dat we het zo toch min of meer goed gemaakt hebben…

Pyreneeënoversteek GR10

Laurent komt bij ons zitten, terwijl we in het zonnetje van ons eenvoudige avondmaal genieten. Ook de uitbaatster van het tentendorp, Isabelle, vergezelt ons. We wisselen verhalen en avonturen uit en het wordt weer allemaal erg gezellig. Isabelle gaat op een gegeven moment haar vriend halen en ze komt terug met een verrassing die we in de verte al horen aankomen. We horen muziek… Ik ga een kijkje nemen en zie Isabelle samen met haar vriend onze richting uitkomen, terwijl ze accordeon spelen. Wat leuk…!!

Er wordt vuur gemaakt, het tweede flesje wijn gaat open. Voor onze tipi en langs het kampvuur wordt nog een hele tijd muziek gespeeld, gepraat en vooral gelachen. Wat een fantastische dag weeral! Wanneer iedereen gaat slapen blijven wij tweetjes nog even bij het kampvuur zitten. We kruipen dicht tegen elkaar en beseffen hoe gelukkig we zijn. Met deze reis. Met deze avonturen. Met elkaar.

Pyreneeënoversteek GR10

De zon gaat onder. We gaan kijken naar het kleurenspel. Ik huppel over de heuvels en lach luidop. Met een ontembaar gevoel van overgelukkig zijn kruipen we in onze tipi. Het is koud en de matrassen zijn flinterdun. Maar ik ben ervan overtuigd dat we hier beter zullen slapen dan in het duurste hotel ter wereld.

Pyreneeënoversteek GR10
Follow us on social media

Sharing is caring!

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *